Atrakcje
HOME >> Kraków
Rynek Główny, największy i najważniejszy plac Krakowa, a jednocześnie jedyna w swoim rodzaju przestrzeń publiczna miasta, będąca świadkiem wielu wydarzeń o ważnym i podniosłym znaczeniu w naszej historii - to główny ośrodek życia miejskiego.
Rynek Główny - obecnie najbardziej reprezentacyjny plac w Krakowie, to w przybliżeniu kwadrat o boku nieco ponad 200 metrów, co w efekcie daje ponad 40.000 metrów kwadratowych powierzchni, którą wypełniają tak słynne budowle jak kościół Mariacki, Sukiennice, a także wieża ratuszowa, kościół św. Wojciecha i ponad 40 kamienic, z których większość legitymuje się średniowiecznym rodowodem.
Sukiennice - handlowy budynek, w którym znajdowały się kramy (lub kramy i składy) najczęściej z suknem (stąd nazwa).
Krakowskie Sukiennice podlegały przez wieki wielu przemianom i ich obecny kształt w niczym nie przypomina dawnych Sukiennic.
Nowe, murowane Sukiennice wystawił król Kazimierz III Wielki. Środkowa hala o długości 108 m, szerokości 10 m z dwoma rzędami kramów na głębokość 7,5 m. W osi długiej było to 18 kramów, które nakryte były sklepieniami, a otwarte do wnętrza ostrołukowymi lub półkolistymi portalami. Od strony południowej i północnej wybudowano zdwojone, ostrołukowe arkady
Ulica Floriańska - Jedna z najbardziej znanych ulic miasta. To początek tzw. Drogi Królewskiej (Floriańska - Rynek Główny - Grodzka - Wawel). Na ów słynny trakt turystyczny Krakowa wkraczamy przez Bramę Floriańską, tak jak ongiś ciągnące od północy ku miastu królewskie orszaki. Architektura większości kamienic przy Floriańskiej uległa daleko idącym przemianom
w XIX wieku.
Ulica Kanonicza - Dla wielu najpiękniejsza uliczka Starego Miasta. Ponieważ wychodzi wprost na Wawel, stanowiła kiedyś fragment Drogi Królewskiej. Gotyk, renesans i manieryzm w architekturze kamienic, bruk pod stopami, dyskretne oświetlenie wieczorem - słowem: uroczy zakątek. Na szczególną uwagę zasługuje Dom Jana Długosza (nr 25) u wylotu Kanoniczej w kierunku Wawelu, Muzeum Archidiecezjalne (nr 19 i 21, w latach 1951-1963 mieszkał tutaj Karol Wojtyła, "Cricoteka" - Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora (nr 5). Pod siódemką - znana w Krakowie kawiarnia "U Literatów" (Związek Literatów Polskich).
Ulica Grodzka - jest jedyną ulicą, która zaburza regularną siatkę średniowiecznego założenia miejskiego. Odchodzi bowiem od Rynku nie pod kątem prostym w stosunku do któregoś z boków placu, lecz w kierunku przedłużenia jego przekątnej. W sąsiedztwie niewielkiego kościoła św. Wojciecha rozpoczyna się brukowany trakt, wiodący prosto na Wawel, dalsza część tzw. Drogi Królewskiej.
Kościół Mariacki (Kościół archiprezbiterialny pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny) – najważniejszy po Katedrze Wawelskiej kościół Krakowa. Ufundowany przez biskupa krakowskiego Iwo Odrowąża. Kościół ozdobiony jest dwiema wieżyczkami. Z wyższej (zwanej Hejnalicą) co godzinę rozbrzmiewa słynny hejnał mariacki. Najznakomitszym dziełem znajdującym się w Bazylice Mariackiej jest niewątpliwie Ołtarz Mariacki wykonany przez mistrza Wita Stwosza. Obecna bryła jest wynikiem przebudowy kościoła z typu halowego na bazylikowy, która miała miejsce w latach 1392 - 1397.
Wawel - Wzgórze o wysokości 228 m n.p.m, położone na lewym brzegu Wisły. Znajduje się na nim kompleks obiektów zabytkowych, z których najważniejsze to Zamek Królewski oraz Katedra św. Stanisława i Wacława. Jest to Muzeum o charakterze rezydencji historycznej. Bezcenna pamiątka narodowa, miejsce koronacji i spoczynku królów polskich. Zamek wpisany jest na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Pałac Biskupów Krakowskich (Franciszkańskiej 3) - Karol Wojtyła zamieszkał tu 10 sierpnia 1944 r. jako student konspiracyjnego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej. święcenia kapłańskie przyjął 1 listopada 1946 r. z rąk Księcia kard. Adama Stefana Sapiehy w jego prywatnej kaplicy. W tutejszej Kurii Metropolitalnej od 1958 r. ks. Karol Wojtyła pełnił posługę biskupa, a potem - metropolity krakowskiego aż do 16 października 1978 r. - dnia wyboru na Stolicę Apostolską. Ojciec święty Jan Paweł II mieszkał w tym Pałacu podczas każdej z pielgrzymek do Krakowa. Nad wejściem znajduje się sławne okno, z którego Ojciec święty pozdrawiał przybyłą na spotkania z Nim młodzież Krakowa.
Muzeum Czartoryskich - jedno z najstarszych muzeów w Polsce, otwarte w 1878; jego początki sięgają roku 1801, kiedy otwarto Świątynię Sybilli w Puławach - prywatne muzeum założone przez księżnę Izabelę Czartoryską, małżonkę księcia Adama Kazimierza Czartoryskiego.
Muzeum Stanisława Wyspiańskiego w kamienicy Szołayskich - Muzeum prezentuje podzieloną na kilka sal stałą ekspozycję, ukazującą twórczość Stanisława Wyspiańskiego jako jednego z najwybitniejszych i najbardziej wszechstronnych artystów okresu Młodej Polski. Siedzibą placówki, otwartej w 1983 roku, jest XIV-wieczna kamienica, przebudowana w XIX wieku. Główny nacisk położony jest na prezentację wszechstronności Wyspiańskiego: malarza, architekta, projektanta sztuki użytkowej, wydawcę, wreszcie dramaturga i reżysera.
Muzeum prowadzi szeroką działalność kulturalno-oświatową, odbywają się w nim lekcje muzealne, odczyty, a także spotkania ze scenografami, aktorami i reżyserami wystawiającymi dzieła Wyspiańskiego. Organizuje także obchody rocznicy śmierci artysty.
Collegium Maius – Najstarszy budynek Akademii Krakowskiej. Obecnie w Collegium znajduje się Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego, zawierające głównie przedmioty związane z dziejami uniwersytetu. W zbiorach muzealnych znajduje się zespół przyrządów astronomicznych, w tym także te, którymi posługiwał się Mikołaj Kopernik.
Barbakan – gotycka budowla obronna z siedmioma wieżyczkami. Został wzniesiony w latach 1498 - 1499 za panowania Jana Olbrachta w obawie przed najazdem tureckim. Obecnie barbakan jest oddziałem Muzeum Historycznego Krakowa. Wykorzystywany jest jako miejsce ekspozycji różnorodnych wystaw, jako arena walk sportowych np. mistrzostw Polski w szermierce bądź historyzowanych walk rycerskich i tańców dworskich.
Synagoga Remuh – umiejscowiona jest na Kazimierzu (żydowskiej dzielnicy Krakowa) przy ul. Szerokiej. Jest obecnie jedną z dwóch czynnych synagog w mieście i jedyną w której regularnie odbywają się nabożeństwa. Synagoga wraz z przylegającym do niej cmentarzem tworzą unikalny i bezcenny zespół żydowskiej architektury i sztuki sakralnej sięgający XVI w.
Cmentarz żydowski – Cmentarz Remuh (Remu) to najstarszy cmentarz żydowski w Krakowie i jednocześnie jeden z najstarszych w Europie. Znajduje się na Kazimierzu, tuż obok synagogi Remuh. Dostać się na niego można od strony ulicy Szerokiej, przechodząc przez bramę w murze. Założony został w 1533 roku, pierwsze nagrobki pojawiły się tu w 1552 roku. W 1800 roku cmentarz został zamknięty z rozkazu władz austriackich, likwidujących z powodów zdrowotnych wszystkie śródmiejskie cmentarze. Mimo to jeszcze do połowy XIX wieku zdarzały się tutaj pochówki zmarłych. W początkach XX wieku gmina żydowska rozpoczęła proces renowacji cmentarza. Niestety w czasie II wojny światowej uległ on olbrzymim zniszczeniom, bowiem na jego terenie zorganizowano wysypisko śmieci. Po wojnie ocalało zaledwie kilkanaście nagrobków. W 1959 roku przeprowadzono na cmentarzu prace archeologiczne, w wyniku których odnaleziono kilkaset kamiennych macew i ich odłamków. Ustawiono z powrotem ponad 700 nagrobków, stel i sarkofagów. Fragmenty płyt nagrobnych wmurowane zostały w wewnętrzną część okalającego cmentarz muru. W ten sposób powstała tzw. Ściana Płaczu.
Nowy Cmentarz Żydowski - Gmina żydowska w Krakowie rozpoczęła w 1800 roku starania o budowę nowego cmentarza, w związku z zamknięciem przez władze austriackie cmentarza Remuh. Nowy cmentarz żydowski przy ulicy Miodowej powstał na gruncie zakupionym od Augustianów. Był on kilkakrotnie powiększany w latach 1836, 1864, 1899. Od 1932 roku chowano tu już tylko te osoby, które miały wcześniej wykupione miejsca. Podczas II wojny światowej cmentarz był zamknięty. Wiele cennych pomników zostało wówczas sprzedanych przez hitlerowców kamieniarzom. Część z nich udało się po wojnie odzyskać i wróciły one na swoje miejsce. Po II wojnie światowej cmentarz przy ulicy Miodowej stał się miejscem pochówku ostatnich krakowskich Żydów.
Obecnie cmentarz zajmuje powierzchnię 19 hektarów. Znajduje się na nim ponad 10 tysięcy nagrobków, z czego najstarszy pochodzi z 1809 roku.
Plac Nowy, do dzisiaj zwany powszechnie "placem żydowskim", był przed wojną i jest obecnie placem handlowym. Jego środek zajmuje okrągła hala targowa, potocznie nazywana "okrąglakiem", zbudowana w 1900 r., a w 1927 r. wydzierżawiona przez miasto gminie żydowskiej na rytualną rzeźnię drobiu. Rzeźnia została zlikwidowana przez Niemców na początku okupacji Krakowa w latach II wojny światowej, a w "okrąglaku" ponownie znalazła się hala targowa.
Fabryka Schindlera - Muzeum mieści się w budynku administracyjnym dawnej Fabryki Naczyń Emaliowanych Oskara Schindlera. Wojenna historia fabryki i jej właściciela Oskara Schindlera oraz losy uratowanych przez niego żydowskich więźniów obozu Płaszów są znane, przede wszystkim za sprawą filmu Stevena Spielberga „Lista Schindlera”.
Plac Bohaterów Getta – był jednym z pięciu największych gett utworzonych przez hitlerowców w Generalnym Gubernatorstwie w czasie II wojny światowej (w 1941r). Przetrzymywano tu siłą 15 tysięcy żydów, którzy gnieździli się w zaledwie 320 domach. Większość z nich zginęła w obozie zagłady w Bełżcu. Na Placu Bohaterów Getta znajduje się Apteka „Pod Orłem”. Była jedyna apteką w gettcie krakowskim. Obecnie mieści się w niej muzeum upamiętniające również osobę Tadeusza Pankiewicza – Polaka, który prowadził aptekę i pomógł wielu żydom. Plac przekształcono w niezwykły pomnik, upamiętniający mieszkańców getta.
Rynek Główny - obecnie najbardziej reprezentacyjny plac w Krakowie, to w przybliżeniu kwadrat o boku nieco ponad 200 metrów, co w efekcie daje ponad 40.000 metrów kwadratowych powierzchni, którą wypełniają tak słynne budowle jak kościół Mariacki, Sukiennice, a także wieża ratuszowa, kościół św. Wojciecha i ponad 40 kamienic, z których większość legitymuje się średniowiecznym rodowodem.
Sukiennice - handlowy budynek, w którym znajdowały się kramy (lub kramy i składy) najczęściej z suknem (stąd nazwa).
Krakowskie Sukiennice podlegały przez wieki wielu przemianom i ich obecny kształt w niczym nie przypomina dawnych Sukiennic.
Nowe, murowane Sukiennice wystawił król Kazimierz III Wielki. Środkowa hala o długości 108 m, szerokości 10 m z dwoma rzędami kramów na głębokość 7,5 m. W osi długiej było to 18 kramów, które nakryte były sklepieniami, a otwarte do wnętrza ostrołukowymi lub półkolistymi portalami. Od strony południowej i północnej wybudowano zdwojone, ostrołukowe arkady
Ulica Floriańska - Jedna z najbardziej znanych ulic miasta. To początek tzw. Drogi Królewskiej (Floriańska - Rynek Główny - Grodzka - Wawel). Na ów słynny trakt turystyczny Krakowa wkraczamy przez Bramę Floriańską, tak jak ongiś ciągnące od północy ku miastu królewskie orszaki. Architektura większości kamienic przy Floriańskiej uległa daleko idącym przemianom
w XIX wieku.
Ulica Kanonicza - Dla wielu najpiękniejsza uliczka Starego Miasta. Ponieważ wychodzi wprost na Wawel, stanowiła kiedyś fragment Drogi Królewskiej. Gotyk, renesans i manieryzm w architekturze kamienic, bruk pod stopami, dyskretne oświetlenie wieczorem - słowem: uroczy zakątek. Na szczególną uwagę zasługuje Dom Jana Długosza (nr 25) u wylotu Kanoniczej w kierunku Wawelu, Muzeum Archidiecezjalne (nr 19 i 21, w latach 1951-1963 mieszkał tutaj Karol Wojtyła, "Cricoteka" - Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora (nr 5). Pod siódemką - znana w Krakowie kawiarnia "U Literatów" (Związek Literatów Polskich).
Ulica Grodzka - jest jedyną ulicą, która zaburza regularną siatkę średniowiecznego założenia miejskiego. Odchodzi bowiem od Rynku nie pod kątem prostym w stosunku do któregoś z boków placu, lecz w kierunku przedłużenia jego przekątnej. W sąsiedztwie niewielkiego kościoła św. Wojciecha rozpoczyna się brukowany trakt, wiodący prosto na Wawel, dalsza część tzw. Drogi Królewskiej.
Kościół Mariacki (Kościół archiprezbiterialny pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny) – najważniejszy po Katedrze Wawelskiej kościół Krakowa. Ufundowany przez biskupa krakowskiego Iwo Odrowąża. Kościół ozdobiony jest dwiema wieżyczkami. Z wyższej (zwanej Hejnalicą) co godzinę rozbrzmiewa słynny hejnał mariacki. Najznakomitszym dziełem znajdującym się w Bazylice Mariackiej jest niewątpliwie Ołtarz Mariacki wykonany przez mistrza Wita Stwosza. Obecna bryła jest wynikiem przebudowy kościoła z typu halowego na bazylikowy, która miała miejsce w latach 1392 - 1397.
Wawel - Wzgórze o wysokości 228 m n.p.m, położone na lewym brzegu Wisły. Znajduje się na nim kompleks obiektów zabytkowych, z których najważniejsze to Zamek Królewski oraz Katedra św. Stanisława i Wacława. Jest to Muzeum o charakterze rezydencji historycznej. Bezcenna pamiątka narodowa, miejsce koronacji i spoczynku królów polskich. Zamek wpisany jest na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Pałac Biskupów Krakowskich (Franciszkańskiej 3) - Karol Wojtyła zamieszkał tu 10 sierpnia 1944 r. jako student konspiracyjnego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej. święcenia kapłańskie przyjął 1 listopada 1946 r. z rąk Księcia kard. Adama Stefana Sapiehy w jego prywatnej kaplicy. W tutejszej Kurii Metropolitalnej od 1958 r. ks. Karol Wojtyła pełnił posługę biskupa, a potem - metropolity krakowskiego aż do 16 października 1978 r. - dnia wyboru na Stolicę Apostolską. Ojciec święty Jan Paweł II mieszkał w tym Pałacu podczas każdej z pielgrzymek do Krakowa. Nad wejściem znajduje się sławne okno, z którego Ojciec święty pozdrawiał przybyłą na spotkania z Nim młodzież Krakowa.
Muzeum Czartoryskich - jedno z najstarszych muzeów w Polsce, otwarte w 1878; jego początki sięgają roku 1801, kiedy otwarto Świątynię Sybilli w Puławach - prywatne muzeum założone przez księżnę Izabelę Czartoryską, małżonkę księcia Adama Kazimierza Czartoryskiego.
Muzeum Stanisława Wyspiańskiego w kamienicy Szołayskich - Muzeum prezentuje podzieloną na kilka sal stałą ekspozycję, ukazującą twórczość Stanisława Wyspiańskiego jako jednego z najwybitniejszych i najbardziej wszechstronnych artystów okresu Młodej Polski. Siedzibą placówki, otwartej w 1983 roku, jest XIV-wieczna kamienica, przebudowana w XIX wieku. Główny nacisk położony jest na prezentację wszechstronności Wyspiańskiego: malarza, architekta, projektanta sztuki użytkowej, wydawcę, wreszcie dramaturga i reżysera.
Muzeum prowadzi szeroką działalność kulturalno-oświatową, odbywają się w nim lekcje muzealne, odczyty, a także spotkania ze scenografami, aktorami i reżyserami wystawiającymi dzieła Wyspiańskiego. Organizuje także obchody rocznicy śmierci artysty.
Collegium Maius – Najstarszy budynek Akademii Krakowskiej. Obecnie w Collegium znajduje się Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego, zawierające głównie przedmioty związane z dziejami uniwersytetu. W zbiorach muzealnych znajduje się zespół przyrządów astronomicznych, w tym także te, którymi posługiwał się Mikołaj Kopernik.
Barbakan – gotycka budowla obronna z siedmioma wieżyczkami. Został wzniesiony w latach 1498 - 1499 za panowania Jana Olbrachta w obawie przed najazdem tureckim. Obecnie barbakan jest oddziałem Muzeum Historycznego Krakowa. Wykorzystywany jest jako miejsce ekspozycji różnorodnych wystaw, jako arena walk sportowych np. mistrzostw Polski w szermierce bądź historyzowanych walk rycerskich i tańców dworskich.
Synagoga Remuh – umiejscowiona jest na Kazimierzu (żydowskiej dzielnicy Krakowa) przy ul. Szerokiej. Jest obecnie jedną z dwóch czynnych synagog w mieście i jedyną w której regularnie odbywają się nabożeństwa. Synagoga wraz z przylegającym do niej cmentarzem tworzą unikalny i bezcenny zespół żydowskiej architektury i sztuki sakralnej sięgający XVI w.
Cmentarz żydowski – Cmentarz Remuh (Remu) to najstarszy cmentarz żydowski w Krakowie i jednocześnie jeden z najstarszych w Europie. Znajduje się na Kazimierzu, tuż obok synagogi Remuh. Dostać się na niego można od strony ulicy Szerokiej, przechodząc przez bramę w murze. Założony został w 1533 roku, pierwsze nagrobki pojawiły się tu w 1552 roku. W 1800 roku cmentarz został zamknięty z rozkazu władz austriackich, likwidujących z powodów zdrowotnych wszystkie śródmiejskie cmentarze. Mimo to jeszcze do połowy XIX wieku zdarzały się tutaj pochówki zmarłych. W początkach XX wieku gmina żydowska rozpoczęła proces renowacji cmentarza. Niestety w czasie II wojny światowej uległ on olbrzymim zniszczeniom, bowiem na jego terenie zorganizowano wysypisko śmieci. Po wojnie ocalało zaledwie kilkanaście nagrobków. W 1959 roku przeprowadzono na cmentarzu prace archeologiczne, w wyniku których odnaleziono kilkaset kamiennych macew i ich odłamków. Ustawiono z powrotem ponad 700 nagrobków, stel i sarkofagów. Fragmenty płyt nagrobnych wmurowane zostały w wewnętrzną część okalającego cmentarz muru. W ten sposób powstała tzw. Ściana Płaczu.
Nowy Cmentarz Żydowski - Gmina żydowska w Krakowie rozpoczęła w 1800 roku starania o budowę nowego cmentarza, w związku z zamknięciem przez władze austriackie cmentarza Remuh. Nowy cmentarz żydowski przy ulicy Miodowej powstał na gruncie zakupionym od Augustianów. Był on kilkakrotnie powiększany w latach 1836, 1864, 1899. Od 1932 roku chowano tu już tylko te osoby, które miały wcześniej wykupione miejsca. Podczas II wojny światowej cmentarz był zamknięty. Wiele cennych pomników zostało wówczas sprzedanych przez hitlerowców kamieniarzom. Część z nich udało się po wojnie odzyskać i wróciły one na swoje miejsce. Po II wojnie światowej cmentarz przy ulicy Miodowej stał się miejscem pochówku ostatnich krakowskich Żydów.
Obecnie cmentarz zajmuje powierzchnię 19 hektarów. Znajduje się na nim ponad 10 tysięcy nagrobków, z czego najstarszy pochodzi z 1809 roku.
Plac Nowy, do dzisiaj zwany powszechnie "placem żydowskim", był przed wojną i jest obecnie placem handlowym. Jego środek zajmuje okrągła hala targowa, potocznie nazywana "okrąglakiem", zbudowana w 1900 r., a w 1927 r. wydzierżawiona przez miasto gminie żydowskiej na rytualną rzeźnię drobiu. Rzeźnia została zlikwidowana przez Niemców na początku okupacji Krakowa w latach II wojny światowej, a w "okrąglaku" ponownie znalazła się hala targowa.
Fabryka Schindlera - Muzeum mieści się w budynku administracyjnym dawnej Fabryki Naczyń Emaliowanych Oskara Schindlera. Wojenna historia fabryki i jej właściciela Oskara Schindlera oraz losy uratowanych przez niego żydowskich więźniów obozu Płaszów są znane, przede wszystkim za sprawą filmu Stevena Spielberga „Lista Schindlera”.
Plac Bohaterów Getta – był jednym z pięciu największych gett utworzonych przez hitlerowców w Generalnym Gubernatorstwie w czasie II wojny światowej (w 1941r). Przetrzymywano tu siłą 15 tysięcy żydów, którzy gnieździli się w zaledwie 320 domach. Większość z nich zginęła w obozie zagłady w Bełżcu. Na Placu Bohaterów Getta znajduje się Apteka „Pod Orłem”. Była jedyna apteką w gettcie krakowskim. Obecnie mieści się w niej muzeum upamiętniające również osobę Tadeusza Pankiewicza – Polaka, który prowadził aptekę i pomógł wielu żydom. Plac przekształcono w niezwykły pomnik, upamiętniający mieszkańców getta.
